Met deze tekst willen we graag een laatste eerbetoon aan Rudy bewijzen, of misschien moet ik eerder spreken over het uitschrijven van enkele gedachten die hem typeerden, want anders klinkt het allemaal een beetje zwaar en serieus. En dat was niet zijn stijl, Rudy was eerder to-the-point en zonder al te veel tierlantijntjes … Maar hopelijk slagen we er wel in om enkele van zijn kenmerken in de verf te zetten die we ons blijven kunnen herinneren.

Rudy is in 1993 in Sutani Dojo binnengestapt toen hij “al” een jaar of 34 was, niet meer piepjong zoals ik toen, maar eerder juist à point. Zelf heb ik meer dan eens met de Rudy getraind. Ik spreek opzettelijk over “de Rudy” want “de Rudy” was in feite een begrip niet alleen in onze club maar ook ver er buiten. En trainen met de Rudy was altijd trainen met veel enthousiasme. Half werk bestond niet, het was altijd er op of er onder. En ook valse truken. Want als hij de bovenhand niet kreeg tijdens het sparren kwamen die er zeker aan te pas. Maar wel altijd met respect of een toffe insteek. Kortom op z’n Rudy’s … ik denk dat iedereen wel begrijpt wat ik hiermee bedoel.

Rudy werd in de loop der jaren een vaste waarde in onze vereniging en was actief op allerlei vlakken. Hij nam deel aan sportkampen in binnen -en buitenland, was een vast hulpkracht bij vele evenementen die werden georganiseerd en geen enkel feestje ging voorbij zonder dat Rudy er bij was. Want niemand was zo goed in den 3de time als de Rudy.

Rudy groeide stilletjes aan verder uit tot 2de kyu en was de laatste jaren ook actief als scheidsrechter. Maar ook hier was het sociale aspect net zo belangrijk als het sportieve luik, Rudy genoot zowel naast als op de mat van onze sport, de waarden die onze sport kenmerken en de mensen die deel uitmaakten van zijn groepje “karatevrienden”.

Het plotse overlijden van Rudy heeft ons allemaal met stomheid geslagen. Ikzelf en velen onder ons hadden Rudy immers nog gesproken kort na zijn operatie. Hij zat nog vol plannen na wat hij “zijn groot onderhoud” noemde. Hij had me zelfs nog beloofd dat hij de beste kataloper in onze dojo zou worden nu hij zijn manier van trainen een beetje zou moeten aanpassen. Want het groffere werk tijdens het sparren zou hij waarschijnlijk toch wat moeten laten …. En hij zou 1ste kyu worden zodat hij vooraan in “den blok” zou komen te staan. Kortom, hij was niet van plan bij de pakken te blijven zitten … misschien is zijn afscheid net daarom zo onbegrijpelijk.

Ik denk dat we geen grotere eer aan Rudy kunnen bewijzen door allemaal een stukje van hem met ons mee te dragen. Niet alleen in de dojo, maar ook in onze persoonlijke levenssfeer. Want er zijn genoeg kernwoorden die hem sierden en die ook van ons allemaal een beter mens zouden maken : opgewekt, behulpzaam, respectvol, oprechte vriendschap, levensgenieter, ondernemer en liefhebbende vader … Ik neem deze intentie in elk geval mee als persoonlijke opdracht!

Dus voor nu is het vaarwel Rudy, het gaat je goed waar je ook bent, we zullen nog regelmatig aan je denken in de dojo of bij een frisse pint na de training.

Een grote OSU voor een groot man,
shihan Benny.